Każdy z nas nosi w sobie jakąś historię.
Niektóre z tych historii są pełne radości, inne — naznaczone bólem, stratą czy samotnością. To opowieści, do których nie zawsze chcemy wracać. A jednak każda z nich ma wartość — bo opowiada o człowieku. Nie oceniajmy zbyt szybko. Nie odtrącajmy nikogo, nawet jeśli jego życie wygląda jak ruina. Czasem ten, kto wydaje się nędznikiem, niesie w sobie więcej dobra, niż potrafimy dostrzec na pierwszy rzut oka. To nie jest apel o naiwność. To przypomnienie, że każdy z nas potrzebuje czasem drugiej szansy — spojrzenia bez uprzedzeń, wyciągniętej dłoni, miejsca przy stole. Na swojej drodze spotkasz wielu ludzi: wielkich i małych, czystych i nieco przybrudzonych przez życie. Spróbuj przyjąć ich najlepiej, jak potrafisz — z życzliwością, szacunkiem i otwartym sercem. Bo nigdy nie wiesz, kiedy ten mały, niepozorny człowiek — może zagubiony, może zraniony — stanie się częścią Twojej rodziny.
Czy wtedy przyjmiesz go całym swoim sercem?
