Historie

Typowe sesje zdjęciowe dla dzieci robię rzadko. Prawie nigdy mi się nie zdarza. To nie jest mój ‘konik ’ i nie przepadam z nimi. Robię jednak wyjątki przy szczególnych okazjach. Ta sesja jest właśnie jedną z nich. Pracuje w Domu Kultury w Czarnej Białostockiej gdzie prężnie działa Dziecięcy Zespół Tańca Ludowego pod nazwą ,, Mali Czarnowiacy’’. Dla ciekawych jest też zespół  dla starszych osób, który skupia się bardziej na śpiewie niżeli na tańcu.Dziecięcy to jednak co innego. Pani instruktor Maja Birycka świetnie prowadzi grupę i ją rozwija. Dla zespołu uczestniczy ponad dwudziestka dzieci w różnych przedziałach wiekowych od małych pięciolatków do starszych dwunastolatków. Każdy z nich ma swój własny wkład w całość zespołu by działał i pięknie się rozwijał. Jedni śpiewają, drudzy tańczą, ale każdy ma swoje zadanie. Sesja zdjęciowa dla Dziecięcego Zespołu Tańca Ludowego ,, Mali Czarnowiacy’’ miała na celu promocję i zdobycie nowych członków do zespołu.

W ciepły letni dzieci przyjechałam do Domu Kultury w Czarnej Wsi Kościelnej gdzie Pani instruktor Maja Birycka i Kierownik Jola Kozłowska już czekały na moje przybycie. Wzięłyśmy grupę dzieciaków, rekwizyty oraz pełne wspaniałe bukiety kwiatów. Nie szłyśmy za daleko, niemalże zaszliśmy na tył budynku na polanę. Robimy na niej każdą sesję, było już ich trzy i każda inna. Ze względu na pogodę, czas wykonywania zdjęć, ubiór dzieci oraz preferencji Pani Instruktor i Pani Kierownik co do estetyki zdjęć i tego, do czego później zostaną wykorzystane. Także dla tych dzieci jestem zawsze dostępna na nową sesję zdjęciową. A za każdym razem wychodzi ona niesamowicie.

Co jakiś czas umawiam się z Leszkiem na sesje zdjęciowe do jego portfolio. Leszek jest aktorem. Występował w paru serialach i ma duże aspiracje i chęci na pierwszoplanowe role. Ja mu w tym delikatnie pomagam. Z Leszkiem praca nad zdjęciami to czysta przyjemność. Uwielbiam pracować z ludźmi, którzy lubią pozować przez obiektywem i ewidentnie wiedzą jak się ustawić. Oczywiście czasami koryguje te ustawiania tak by osoba fotografowana wyszła najlepiej jak się tylko da. Leszek pozuje aktorsko tak by w portfolio były różnorodne pozy, mimiki twarzy i ustawienie ciała. Lubię te sesje zdjęciowe z Leszkiem są one spontaniczne. Zazwyczaj dzwoni do mnie i w ten sam dzień umawiamy się na fotografowanie i trwają one maksymalnie godzinę. On się ustawia a ja robię zdjęcia. Czysta perfekcyjna współpraca. No i atmosfera na sesji jest bardzo w porządku co tylko skłania mnie by częściej robić zdjęcia dla Leszka. Był on drugim mężczyzną, dla którego robiłam sesję zdjęciową. Pierwsza miała miejsce na warsztatach z portretu na Ogólnopolskim Plenerze Fotograficznym w Niemczynie. Tam się działo bardzo dużo. Była sesja w naturze oraz ze sportowym samochodzie. W ubraniach i półnago. Oczywiście mówimy o tej górnej części ciała. Było zabawnie i pomogło to być bardziej śmiałym w pracy z drugim człowiekiem.

Pierwszą sesję zdjęciową Leszka wykonaliśmy na tle starej kamienicy w Białymstoku przy ulicy Warszawskiej. Dość znane miejsce dla grona fotografów z tego regionu. Wykonaliśmy tam kilka znakomitych kadrów gdzie Leszek wyszedł bardzo dobrze. Następnie przenieśliśmy się do okolic kręgielni, która znajduje się w starych magazynach. Było tam parę ciekawych miejsc, które współgrały z pierwszą lokalizacją. Ostatnie zdjęcie przy drucianej siatce jest moim ulubionym. Nie wiem, dlaczego, ale jest w nim coś hipnotyzującego co zatrzymuje mój wzrok na dłużej. No cóż, wspaniała współpraca aktora i fotografa daje takie super zdjęcia. Do jego, jak i mojego portfolio. Innym razem wybraliśmy Pałac Branickich na wykonanie sesji. Tak też wyszła niesamowicie i też mam z niej parę ulubionych kadrów. Chciałabym kiedyś namówić Leszka na sesję baśniową z charakteryzacją, myślę, że świetnie sprawdziłby się w sesji wodnej. Mam nadzieję go kiedyś namówić na takie fotografie.

Miłość do rodziców to jeden z najcenniejszych skarbów w naszym życiu. I choć w rodzinie bywa różnie, to  rodzina jest ostoją na której można się wesprzeć. Pomoże w miarę swoich możliwości. A miłość matki co dziecka? Rodzice uczą różnej miłości, bo ona różnie do nich przychodzi. Miłość matki jest bardziej subtelna, stara się być bezwarunkowa, usłużna i pomocna, taka, która będzie bez względu na wszystko. Sesja zdjęciowa na Dzień Mamy wyszła z inicjatywy, by dać dla mam i ich dzieci mały promyk radości.

Sesja zdjęciowa na Dzień Mamy

Sesja zdjęciowa na szczególny w roku Dzień Matki zorganizowałam w Domu Matki i Dziecka „Nazaret” w Supraślu. Z początku miałam obawy, że pomysł się nie przyjmie i będę musiała zrezygnować. Szybko przekonałam się, że są one bezpodstawne i bardzo ucieszyłam się na pozytywny odbiór tej inicjatywy i zgodę osób, by móc przeprowadzić sesję. Dziękuję wszystkim osobom zaangażowanym w pomysł, bo to dzięki Waszemu wsparci i pomocy mogliśmy zrobić ten mały gest dla wspaniałych kobiet i dzieci.

Uśmiech mamy i dziecka

Po przyjeździe do Domu Matki i Dziecka w Supraślu zakonnica, która pracuje w ośrodku poinformowała mnie, że wszyscy są już gotowi i od razu możemy wychodzić na zdjęcia. Po przywitaniu się z grupą mam i ich dzieci zapytałam, czy kobiety chciałyby przejrzeć suknie, które specjalnie wzięłam do sesji. Na początku nie chciały, ale jedna z nich bardzo mocno wyraziła chęć, że chciałyby zobaczyć co mam do zaproponowania. Przyniosłam im całą torbę z Ikei wypakowaną po brzegi sukniami. Dziewczyny gdy to zobaczyły aż zaświeciły im się z radości oczy i zaczęły przebierać w kreacjach.

Zakonnica zaproponowała mi herbatę tłumacząc że trochę im zajmie nim się wystroją. Po około półgodziny wyszłyśmy wszyscy nad rzekę. Na zdjęcia przeszłyśmy na stronę łąk. Sesja zdjęciowa na Dzień Mamy nie trwała długo może około godziny, ale każdy znakomicie się bawił. Wszyscy zadowoleni i radości, było pełno śmiechów i trochę wygłupów. Zdjęcia wyszły ślicznie i każde różnorodne. Cieszę się bardzo, że udało się nam stworzyć pamiątkę, którą będą miały na wiele lat. Mam nadzieję że przypomną im że mimo trudności w życiu warto szukać tych drobnych radości i je przyjąć do serca.